بیدار شدن سحر در ماه مبارک رمضان حکایتها دارد.

چاووشی خوانهای شبانه و ختوم قرآن و امیدواری روزه داران و خواب غفلت روزه خواران.

بچه ها مظلومان این ماه کریمند و همواره حس بزرگ شدنشان نادیده گرفته میشود و روزه خواران به بهانه های مختلف از تکلیف گریزانند و بانگ سحری مزاحمشان.

خروس ناجی مومنان است و تا بیدار نکند دست از آواز برنمی دارد.بانگش باعث بدخوابی است اگر خواب غفلت باشد.

بایستی تمهیدی اندیشید و ساکتش کرد.

شبی بقدری غذای چرب و نان روغنی می خورانند که آوازش بلند نمی شود و تا دهان باز میکند صدایش خفه می شود.و خنده هاست که زیر لحاف تا ساعتی ادامه دارد.

یک روز بدون سحری فرض می شود و شیطنت و بد سرشتی خود را آشکار می کند.

فردایش آواز خروس تا طلوع ادامه می یابد و نور ظلمت را کنار می زند.